نسخه موبایل خبرگزاری آریا
به نسخه موبایل خبرگزاری آریا خوش آمدید.
--| مشاهده سایت اصلی خبرگزاری آریا |--
نسخه موبایل خبرگزاری آریا نسخه موبایل خبرگزاری آریا
دبیر کل کمیسیون ملی یونسکو در ایران در گفتگو با آریا؛
نسبت به کیفیت نامطلوب آموزش در مدارس دولتی هشدار داده بودم/ آموزش و پرورش نباید کاملا خصوصی شود
نسبت به کیفیت نامطلوب آموزش در مدارس دولتی هشدار داده بودم/ آموزش و پرورش نباید کاملا خصوصی شود

خبرگزاری آریا- سعدالله نصیری قیداری، درباره وضعیت عدالت آموزشی در کشور بیان کرد: عدالت آموزشی به معنای قرار دادن امکانات آموزشی یکسان برای همه دانش آموزان نمی باشد، کیفیت آموزش، یکی از مصداق های وجود عدالت آموزشی می باشد، اکنون شاهد آن هستیم که دولت در دورترین مناطق کشور از نظر امکانات آموزشی هزینه می کند اما کیفیت مورد نظر در حد نامطلوب است.
به گزارش خبرنگار آریا، کنکور سراسری سال 98 در تیرماه امسال برگزار و نتایج آن در 15 مردادماه منتشر شد. پس از انتشار اسامی 10 نفر اول کنکور سراسری در رشته‌های علوم ریاضی و فنی، تجربی، انسانی و 5 نفر اول رشته ‌های زبان انگلیسی و هنر، انتقاداتی پیرامون جای خالی دانش آموزان مدارس دولتی عادی در صف اول نفرات برتر کنکور شکل گرفت. در میان 40 نفر اول کنکور سراسری، 19 دانش آموز اهل تهران‌ هستند که 66 درصدشان در مدارس غیردولتی و نمونه دولتی و 33 درصد در مدارس سمپاد درس خوانده‌اند. همچنین بیش از 90 درصد نفرات برتر شهرستان‌ ها، سمپادی بوده‌اند. این مسئله موجب شد تا با سعدالله نصیری قیداری، دبیر کل کمیسیون ملی یونسکو در ایران و معاون سابق حقوقی و پارلمانی وزارت علوم در رابطه با علت این موضوع جویا شویم. سعدالله نصیری قیداری نماینده دوره هشتم مجلس شورای اسلامی و عضو سابق کمیسیون آموزش و تحقیقات نیز بوده است.
سعدالله نصیری قیداری با اشاره به این موضوع که در دوره هشتم مجلس نسبت به کیفیت نامطلوب آموزش در مدارس دولتی هشدار داده بود، به خبرنگار آریا گفت: این یک اصل است که وقتی کیفیت محصولی پایین می باشد باید به دنبال علت و عوامل آن بود، که یکی از این عوامل تولید دولتی می باشد، اکنون شاهد هستیم که تمام محصولات دولتی اعم از کالا و خدمات دیگر با هزینه ای بالا و کیفیتی پایین تولید می شوند که این از ویژگی های بارز اقتصاد دولتی محسوب می شود، در زمینه آموزش و پرورش هم به همین ترتیب است که اگر هزینه های کل سال یک مدرسه دولتی را محاسبه نماییم، نتیجه می گیریم که هزینه های آن تفاوت چندانی با مدارس غیرانتفاعی ندارد، اگرچه وجود مدارس غیردولتی که هزینه های بسیار بالا از خانواده ها دریافت می کنند و اکثرا در مناطق مرفه نشین شهر تهران می باشند را نیز نمی توان انکار نمود.
دبیر کل کمیسیون ملی یونسکو در ایران، در خصوص آمار منتشر شده داوطلبان برتر کنکور سال 98 که همگی از مدارس غیردولتی و سمپاد هستندد، ضمن تاکید بر لزوم ایجاد یک برنامه اساسی برای حل این موضوع، افزود: معتقدم آموزش و پرورش نباید کاملا خصوصی شود لکن درصد قابل توجهی را از آن می توان خصوصی کرد، برای این امر بایستی هدف و برنامه ای 10 ساله تدوین نمود و بنا داشته باشیم تا حداقل 30 درصد آموزش و پرورش خصوصی و انتفاعی باشد و 70 درصد آن دولتی، و در نهایت پس از 10 سال با انجام یک ارزیابی صحیح، امکان خصوصی سازی بیشتر آن را بررسی کنیم. اکنون وقتی شاهد آن هستیم که کیفیت آموزش در مدارس غیردولتی نسبت به دولتی مطلوب تر است، معنایش آن است که پول بیت المال و بودجه در حال هدر رفتن می باشد.
نصیری قیداری، درباره وضعیت عدالت آموزشی در کشور بیان کرد: عدالت آموزشی به معنای قرار دادن امکانات آموزشی یکسان برای همه دانش آموزان نمی باشد، کیفیت آموزش، یکی از مصداق های وجود عدالت آموزشی می باشد، اکنون شاهد آن هستیم که دولت در دورترین مناطق کشور از نظر امکانات آموزشی هزینه می کند اما کیفیت مورد نظر در حد نامطلوب است.
وی با بیان این که عدم وجود انگیزه در معلمان و دبیرانِ مدارس دولتی، خود یکی از عوامل نقض عدالت آموزشی است، ادامه داد: عدالت آموزشی وقتی برقرار می شود که در کنار کیفیت آموزشی، امکانات آموزشی که از نظر زیربنایی مانند احداث کتابخانه ها، تجهیزات آی تی، سایر امکانات لازم در آموزش را که اهمیت دارند را نیز فراهم کنیم. در حال حاضر اگر بخش دولتی همه این امکانات را نیز فراهم نماید، به دلیل پایین بودن کیفیت آموزش، عدالت آموزشی واقعی برقرار نخواهد شد.
معاون سابق حقوقی و پارلمانی وزارت علوم، در پایان تشریح کرد: عدالت آموزشی تنها مربوط به سطح دبیرستان و قبل از دانشگاه نمی باشد بلکه آموزش عالی هم شامل عدالت آموزشی می شود، در چند دهه گذشته شاهد آن بودیم که سعی شد آموزش عالی را که شامل دانشگاه آزاد، پیام نور، فنی و حرفه ای، علمی و کاربردی و دولتی می شود در اقصی نقاط کشور گسترش دهیم، در صورتی که این امر مصداق عدالت آموزشی نمی باشد، زیرا با هزینه ای بسیار زیاد محصولی بسیار زیادتر از آنچه که مورد نیاز بازار بود به جامعه تزریق کردیم، در واقع نیروی انسانی تحصیل کرده ای را بدون فراهم کردن شغل و امکانات برای آن ها به جامعه عرضه کردیم. عدالت آموزشی به این معنا نیست که تمام جوانان کشور را تا سطح دکتری آموزش دهیم، برای جامعه علاوه بر دکتری، فوق لیسانس، لیسانس، بیش از همه به تکنسین های ماهر و کار آزموده لازم می باشد، نتیجه چنین عملکردی وجود تعداد زیادی دکتر و مهندس بیکار در جامعه می باشد، در عدالت آموزشی باید نیاز مملکت دیده شود، اینکه جوانی را وادار کنیم با کلی هزینه و صرف عمر و جوانی اش تا مقطع دکتری ادامه تحصیل دهد و در نهایت بیکار بماند، عدالت آموزشی نامیده نمی شود.

گفتگو از: مهدی برازنده


22 مرداد 1398 - 04:47:14 ب.ظ
AryaNews.com ©